Για χρόνια έτρεχα. Σπουδές, καριέρα, διοίκηση ομάδων, αποτελέσματα. Από έξω όλα έδειχναν καλά. Μέσα μου κάτι άδειαζε.

Κάποια στιγμή σταμάτησα. Όχι γιατί το ήθελα αλλά γιατί ένιωθα πως δεν είχα άλλη επιλογή.

Και εκεί, για πρώτη φορά, έκανα το δικό μου Rethink.

Συνειδητοποίησα ότι η εργασία και η προσωπική ζωή δεν χρειάζεται να μπαίνουν στη ζυγαριά. Είναι αλληλένδετες. Όταν το ένα κλονίζεται, κλονίζεται και το άλλο.

Και κατάλαβα κάτι που δεν το λένε αρκετοί:

Η επιτυχία που σου στερεί τους ανθρώπους σου, είναι μια καμουφλαρισμένη αποτυχία.

Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε η Rethink. Όχι ως επιχείρηση, ως ανάγκη.

Να βοηθήσω ανθρώπους που βρίσκονται εκεί που ήμουν εγώ. Να βρουν κατεύθυνση. Να κινηθούν με σχέδιο. Χωρίς να χάσουν αυτά που πραγματικά μετράνε.